( 1 ) و روايت شده از اهل بيت عصمت ( ع ) كه فرمودند از براى مؤمن بر مؤمن نه حق است هميشه خير خواه او باشد و اجابت كند دعوت او را و نيكو يارى كند او را و غيبت او را ردّ كند و اگر لغزشى از او ديد او را ببخشد و قبول كند عذر او را و مراعات كند عهد و پيمان او را و عيادت كند بيمارى او را و تشييع كند جنازه او را ( 2 ) روايت شده كه از كمال بنده و كمال ايمان آنست كه داراى نه خصلت بوده باشد رضا و خشنودى او داخل نكند او را در باطل و غضب او بيرون نبرد او را از حق و قدرت و توانائى او باعث نشود كه بگيرد اموال مردم را و چيزهائى را كه براى او نيست و نگهدارد ز مادى كلام خود را يعنى سخن بىفايده نگويد و انفاق كند زيادى مال خود را و اندازه گيرد معيشت خود را يعنى ميانه روى كند در مخارج خود و صاحب دانائى و فهم نيكو باشد و خوش خلقى كند و با سخاوت باشد ( 3 ) يكى از حكماء گفته كه نه چيز نيست از براى كسى كه داراى نه خصلت نباشد فضيلت نيست براى كسى كه عقل ندارد شرف نيست براى كسى كه علم ندارد ثواب نيست براى كسى كه عمل خوب ندارد اجر و مزد نيست براى كسى كه نيّت ندارد دين ندارد كسى كه باز ايستادگى از حرام و پارسائى ندارد دوست و رفيق نيست براى كسى كه خلق خوش ندارد راى و انديشه نيست براى كسى كه دليل و حجّت ندارد رياست نيست براى كسى كه حلم و بردبارى ندارد خير و خوبى نيست در كسى كه كرم ندارد ( 4 ) ديگرى گفته نه خصلت است كه در هر كس باشد باعث محبّت و دوستى مردم مىشود او را بخشش كردن بر محتاج و